Ergens in het nergens
wordt het niets een iets
gedroomde vrijheid
koperen ploert het
geraas van oude
stormen het relaas
van de zilverliefde
die nooit meer zal
ophouden of het
grote feest van
het gouden shot
zilverliefde het heeft
de dag vergald hoe
de stilte soms een
klank heeft en als je
heel goed luistert
hoor je hoe nergens
in het ergens het
niets een iets wordt
het stigma van
een jonge huid
en dat je niet
dood wilt gaan
zilverliefde het
houdt nooit op
vergalt je dag
het graait
kijk niet uit
sla op slag door
schiet of steek
zomaar om je heen
laten we afspreken
dat ik jou in plaats
van een hand een
klap geef en jij slaat
mij even hard terug
dat we dat dan
beschaving noemen.