Dan draait ze zich Om: de verwarring Wordt mijn thuis. De draai herhaalt Zich tot elke waanzin Overbodig is, tot de Wereld samenvalt met De draai van haar lichaam. Ze kijkt me aan, mijn arm Rust om haar schouders. Ze Lacht. Haar hoofd draait Mijn richting op. Werelden Concentreren zich in haar Blik. Wispelturend lacht Ze naar me. Voortgezet: Het heerlijke dieet van Niets (dan haar lach). Ze draait zich om. Ze Lacht. Ze kijkt me aan. "Wat wil je dan," vraag Ik zachtjes. Ze weet niet waarom haar wil telkens om zijn as draait en uitkomt Bij wat ze ongewenst vindt. Elke mens is een oneindige Verzameling verhalen, en zij Niet meer dan haar lach. Mijn arm rust om haar schouders. Ze kijkt me aan. Ze lacht. "Ik Wil niet meer," zegt ze. Zegt zij. Het verhaal is onderbroken en er Valt een diepe stilte, terwijl ze Langzaam doordraait.