Deze aangespoelde spullen
zijn het wrakhout van de geest
een zwakke minnepijn
een zee van twijfel en een feest
de vraag om meer dan goed te zijn
en het antwoord dat nog steeds
veel meer vragen wil verhullen
en geen schoen past op de leest
Deze afgewaaide tak ligt
zonder wortels op de grond
Deze uitgewoonde schoen
stapt zonder aarzelen in de stront
weet je wat we kunnen doen
we kunnen janken als een hond
maar bezien in ander licht
hou je toch maar weer je mond.