Beschrijf de waanzin en zij Zal u eren met haar wijsheden Omschrijf het kloppen van het Hart en de onhoorbare zekerheid Van absolute stilte ruist er doorheen. Probeer te achterhalen wat we hier Doen en er zal geen verklaring Adequaat zijn. Het licht boven de Bar plonst in het glas naast me, Waar nog een restje Palm inzat. Het Glas zal er niet van breken. De betoverde taal die we spreken Verbloemt problemen van intrinsieke Aard. Beelden van beelden van beelden Verbeelden zich nogal wat: het bos Bleef al die tijd slechts zichtbaar Tussen bomen. Wat je denkt verstaat Zich nooit helemaal met wat je ziet. Het glas breekt alleen als er licht Invalt uit een parallel universum, Uit de schemerwereld tussen beeld En verbeelding. In de waarneming wordt een wereld Van verloren mogelijkheden Teruggebracht tot één enkel feit Gebeurtenis zonder zin of beleid, Andere wereld is linksrechts en Voorachter, de mens braakt zijn Eigen stront en de waarheid werkt Versplinterend: wat waar is, is hier Is nu, straks niet meer en laat Me met rust. Probeer niet te Speculeren op specifieke gevoelens en Gedachten: enkel op papier ben ik degene Die ik zijn wil. Voor de rest wil ik Degeen zijn die ik ben. De vervoering die in elk ding Bestaat, de verwoesting die Heel langzaam verdergaat, een Kernramp van gedachten als Golven en deeltjes, slingeren mij De grote onverschilligheid in; Ik begrijp dat er een wereld om me Heen is, maar niet waarom die er zijn Moet. Ik aanschouw menselijke Tweeslachtigheid. Zo klinken de schrijnendste hymnen Door in de dingen die ik nimmer zal Verwezenlijken. Ach, Herr Jesu, kijk: Gevoelens vervagen bij vlagen tot Beelden van leed op T.V. De avond is soms even illusoir als De nacht had kunnen zijn. Blijft op Den duur: het niets meer willen weten, Terwijl het hoofd hangt, de blik breekt, Troebel wordt en het lichaam verslapt en Verstijft in dezelfde seconde. Het leven Haalt ons in-spin de bocht gaat naar Links en rechts tegelijk, overvloed aan Gedachten die we even vergeten waren, Splinters die diep in het lichaam bloeden En de heerlijke pijn van de incestueuze Herinnering aan verdorven geneugten. Daarbij Opgeteld: de afwezigheid van normen en waarden -Er is iets, er zal nooit meer zijn.