Sleutelhouder van een vulkaan

De vluchtige gassen
Waaraan de meeste mensen
Doodgaan hebben op hem
Vreemd genoeg geen vat
Hij kent als geen ander 
De warmte van lava
Hij weet het hij wankelt
Op een veel te dun draadje
Boven een heel diepe afgrond
Hij verzorgt de vulkaan alsof het
Zijn zoon was de zoon die hem 
Nooit werd gegund al die jaren 
Zorgen en praten nu praat 
De vulkaan een keer terug 
Tegen hem grommelt over 
Solidariteit tussen generaties 
Ergens bloeit een paardenbloem
Het draadje een lont een boem
De zoon neemt zijn vader 
Grommelend mee in het graf
Hij heeft nog nooit zo'n 
Kleine ramp gezien.