Slecht gedicht


Zo op het eerste gezicht

Een roestige rokende man

Een stereotiep in een slecht gedicht

Zo cliché als het maar kan

Het metrum heeft de zenuwen

Het rijm is ongericht

De oude knoesten op de Veluwe

Zijn blasé in een slecht gedicht.



Zo op het eerste gezicht

Een roestige oude man

De woorden vervagen de taal is gezwicht

Bij het opschrijven ervan

Niet altijd meer de dichter

Je stapt soms even uit de taal

Dit is en blijft een slecht gedicht

De betekenis banaal. 



Zo op het eerste gezicht

Een roestige oude man

Die de rook zoekt in een slecht gedicht

Of het uitbeelden daarvan

Knoestige woorden

Zomerkleur clichégedicht

Het zweeft rond zo zonder aangezicht.

Zo licht zo vederlicht