Hartgrondig verschreeuwen we ons Gaan onze stemmen ten onder In het reutelende kabaal van Alledag. We schreeuwen wie we Waarom zijn en wat we doen Verbergen we in het getergde Geroezemoes dat dagelijks Onophoudelijk klinkt. Deze wereld gaat ten onder aan Te veel informatie. Loos luid Geschreeuw. Louter decoratie. Zo blijft er uiteindelijk niets Over. Miljarden stemmen versterven Tot geluid. Slechts beperkt Hoorbaar vertelt iedereen zijn Eigen verhaal op hetzelfde Niveau en wordt dus Onvermijdelijk overstemd. Het is niet te bepalen of een Wekker in de woestijn afgaat, Tenzij je er zelf naast staat.