Waarom vragen vragen altijd Incomplete antwoorden, een Landschap van enkel vingers? Orgie met leemten een geweldig Geluid vol kleuren, maar Reukloos (als een damp) Elke vraag is zijn eigen Antwoord elk zijn zijn Eigen niet bestaan, droom Ik dit of ben ik het in een Volgend leven? Weer de Lichten van sneeuw en Bezinning, een nieuwe Cyclus van ideeën, van Onthechting, een waar Genoegen in elke Ontmoeting. Ze vinden ons in te Kleine gedachten en Besluiten dan dat voor Ons niets meer mogelijk is. Wij rennen met de snelheid Van het leven door dagdromen En nachtfantasieën. Wij gaan Niet dood. We slapen hooguit in. Vingers en lichamen kronkelen Als slangen om ladders. Ik klim In het onbezonnen verlangen Naar onbestemde bevrediging, naar Gebaren die het leven verklaren, Naar complete landschappen van Gevoelens en gedachten in een geur Die niet geroken wordt. En ik Verbaas me, telkens weer, over De stilte erna.