Naam Maan

Hij staart wat omhoog
De hemel is donker
Kijkt naar een gele ronde
Bol hij noemt de bol
Maan opdat zij schijnt
Terwijl het nacht zal zijn.

Maan de moeder van
Haar armen wier stralen 
Sneden in zijn ziel kerven
Bloedige sneden de wens erfde
De vader van zijn gedachten 
De rest was karakter.

Zijn nieuws is het
Pauzenummer van de
Werkelijkheid geen
Mens die het weten wil 
Het mooier maken van een
Omgeving begint bij het
Benoemen van het levenloze
En het daardoor bezielen 
Want naam geven, is zin geven.