( Bij het schilderij van Eugène Carièrre)
©Musée de Saint-cloud Vervaagde madonna vertelt De geschiedenis, sinds oeroude Tijden; heilig zijn zij die In onze plaats lijden, veilig Degenen die voortijdig verdwijnen, De schuld is voor hen die het lijden Vermijden. Gezicht geëtst in Donkergrijze groeven van het Geheugen, vervagen, vermoeden Behagen, behoeden. Treurwilgen Als eenzaam behang Het kind beantwoordt de serene Glimlach van zijn moeder met Een blik vol dodelijke ernst. Niets Is belangrijker dan iets anders En de onbestorven ernst vervaagt Op een doek aan de muur, precies Zoals een hagelwitte glimlach zou.
