Waarden verworden, zoals de jeugd Op den duur in ouderdom verandert, Of in de dood, dat weet je nooit. Hoewel herboren in deugd Is gaandeweg zoveel slechts in mij verankerd Dat elk geluk mij nu berooid Achterlaat. Tenslotte blijf ik een wrak Aangespoeld op de dorre stranden Van de emotie, die vluchtige die Aan mijn leven heb ik zozeer lak, Dat ik mij waag tot aan haar verste randen, Maar ook daar vind ik geen gerief. Hoewel geboren in opperste jeugd Is gaandeweg veel ouderdom in mij verankerd; Waarden verwerden, ongeveer zoals de deugd Langzaam in de rottigheid verandert Of in de dood die altijd berooid achterlaat Zou hij vroeg komen of juist laat?