Hollandse Koopmansgeest

Hij staart met happen tegelijk
De weemoed uit de langetandensoep
De woorden van de middengroep
Wijzen hem de weg naar het dodenrijk
Wazige mist gedachteflarden
Die soms prompt tot beeld verstarren
Een oude foto tableau de la troupe
Die ergens in een kamer prijkt

De herinnering aan een vaag ideaal
Van vroeger toen de dagen maar open
En dicht gingen regelmaat kwam geslopen
In de koekoeksklok het zijn allemaal
Troostrijke beelden honingzoet verpakt
Tussen visies en angsten een abstract
Vergissen iets dat je mooi kunt verkopen
Wat de gek geeft is wat de waarde bepaald.