Zo verstop ik me in een blauwe draak Ik overzie mijn leven gauw en vaak Lukt het mij een zin te zien. Zo zie ik je links en rechts in de kamer Zo verzin je mij, zijn we weer samen Voor een moment of tien. In deze tegenstelling is bereikt Dat alles goed is en er ook iemand zeikt Over leven en dood. Veelvoud van mensen, van gedichten Veelvoud van woorden en gezichten In glas in lood. De strop is al vastgeknoopt, hangt voor het raam En ook de stoel eronder zie ik al staan Het is de vraag nog: hij of zij Dus als je denkt dat je niets meer weet Als je voelt dat je iets vergeet Denk dan aan mij.