Hier zit ik nu in de dode Hoek van mijn perspectief. Weelde weerspiegelt zich in het Schuim van bier. Lucht en licht, Onzichtbaar als een vierde dimensie. Mijn uitzicht is zo plat nog niet of Er zijn hoge dalen, diepe toppen van Overvloed en verlichting: gedachten Die onthouden hadden kunnen zijn. Vannacht zullen we allemaal de lucht In gaan. Vaporiseren en verbleken Tot andere intimiteiten, als een Moeilijk vindbaar poeder, niet meer Waard dan onze woorden. Hermetische Poëzie beeldt niet meer wat het heeft Kunnen verwoorden. Er is geen dichter Meer die nog rijmt tegenwoordig. En Redeneren doen ze ook steeds minder.