Nooit kunnen aanvaarden Dat mensen verschillen, dat De werkelijkheid andere Essenties verbergen kan, Dan ik kan zien. De schrik Verdronken. Nooit willen meedoen. Te Bang mezelf te corrumperen -Zoals dat heet- en daardoor Altijd eenzaam. De wilde haren Achterhaald. Nooit echt raad geweten met De intimiteit tussen Verschillen, de corruptie Van de angst, de andere Werkelijkheden in essentie. Nooit afstand genomen van Deprimerende gedachten: Alles is zo begrijpelijk Dat ik elk standpunt In kan nemen dat ik wil en Juist daardoor de weg kwijt. Nooit iemand gemist Als jou nu.